“De combinatie van belangenbehartiging en zakelijkheid, dat trok mij erg aan”

Cliëntenraadslid aan het woord: Dick Wijnands, cliëntenraadslid

Tolk, waakhond en adviseur in één

Dick Wijnands kwam jarenlang op voor de rechten en belangen van de bewoners van Pieter van Foreest. Eerst lokaal in het Westland, uiteindelijk als voorzitter van de overkoepelende centrale cliëntenraad. Ook in roerige fusie tijden verloor Dick de belangen van de bewoners nooit uit het oog. ‘Ik heb me altijd met hart en ziel voor hen ingezet.’

Het begon allemaal in 2000 toen een vrijgezelle tante van Dick werd opgenomen in De Opmaat. In het woonzorgcentrum moest brood nodig een cliëntenraad komen, maar daar was tot de komst van Dick maar weinig animo voor. ‘De combinatie van belangenbehartiging en zakelijkheid, dat trok me erg aan,’ vertelt Dick. ‘Bovendien kende ik veel mensen in Monster, dat zou goed van pas komen tijdens mijn werk in de cliëntenraad. Een sociaal praatje hier en daar, dat zit er ingebakken door mijn oude beroep.’

Samen met zijn echtgenote Coby, was Dick jarenlang eigenaar van de allereerste supermarkt in het Westland. Bekende gezichten dus, vooral in Monster, en dat helpt als belangenvertegenwoordiger. Dick lacht als hij herinneringen ophaalt aan die eerste jaren als cliëntenraadslid. ‘In Duinhof woonde een oude visser, die altijd klaagde over de vis die hij geserveerd kreeg bij zijn maaltijden. "Die vis is oud en niet smakelijk," zei hij dan tegen mij, gewend als hij was aan kakelverse vis direct uit de zee. Een andere keer kwam hij verontwaardigd met een pak kwark aanzetten. "Kijk", zei hij. "Er staat "Aardbeiensmaak" op, maar er zit toch echt geen enkele aardbei in!".’

Een vuist maken
Maar vaker gingen de vergaderingen over gewichtige zaken als de aanstaande fusies en mogelijke sluitingen van verschillende huizen. Eerst volgden de fusies met de woonzorgcentra ‘Witte Brug’ en ‘De Triangel’, waarna in 2004 de regionale fusie met Pieter van Foreest volgde. Het waren roerige tijden voor de cliëntenraad. ‘De schaalvergroting was onvermijdelijk,’ blikt Dick terug. "We waren té kleinschalig en wilden met elkaar wel een vuist kunnen blijven maken. Het was een drukke tijd, maar toch overheerste het gevoel dat we met elkaar iets aan het opbouwen waren. De bewoners en het financiële plaatje moesten immers altijd behartigd blijven.’

Nadat diverse huizen in Delft en het Westland waren samengekomen in ‘Pieter van Foreest’, kwam er een centrale cliëntenraad. Dick werd vicevoorzitter, maar volgde niet lang daarna de voorzitter op. In de jaren die zouden volgen zag Dick die cliëntenraad veranderen. ‘In die eerste maanden na de oprichting, vergaderden we met acht mensen in een klein kamertje. We zouden later met ongeveer vijfentwintig personen vergaderen. Vertegenwoordigers vanuit iedere locatie van Pieter van Foreest.’