Manon Ruardij

“Ouderenzorg is óók voor HBO-verpleegkundigen uitdagend”

Manon Ruardij, verpleegkundige

Als HBO-verpleegkundige speelt Manon Ruardij (25) een fundamentele rol binnen de zorginstelling Pieter van Foreest. De zorgorganisatie in Delft, Midden-Delfland, Pijnacker-Nootdorp en het Westland wil toonaangevend zijn binnen de landelijke ouderenzorg en neemt haar zorgverlening kritisch onder de loep om die positie te bereiken. Voor HBO-verpleegkundigen wordt er een uniek traject gestart. Waarin zij voor de hele organisatie aan het roer komen te staan van de zorginhoudelijke veranderingen. Manon vertelt hoe zij het pad naar excellente zorg gaat effenen.

Voordat Manon aan haar HBO-studie begon, werkte ze als MBO-verpleegkundige binnen de psychiatrie. “Daar heb ik een goede basis gelegd en geleerd om vooral uitvoerend  ‘te zorgen’ voor een cliënt,” vertelt Manon. “In mijn HBO-opleiding leerde ik het klinisch analyseren, om onderzoeken op te zetten en probleemoplossend te werk te gaan. Om een probleem altijd onder een vergrootglas te leggen en mezelf de vraag te stellen wat ik nog meer zou kunnen doen.”

Omdat haar opleiding  naadloos aansluit bij de zorgverbeteringen die Pieter van Foreest voor ogen heeft, werkt Manon er sinds een half jaar als HBO-verpleegkundige. Ze is enthousiast over het traject dat gaat starten. “We gaan een vakgroep vormen van ongeveer 8 tot 10 HBO-verpleegkundigen. Iedereen heeft één of meerdere locaties onder hun hoede. We krijgen een belangrijke rol in het coachen van teams in zeer complexe situaties. Daarnaast zijn we actief op het gebied van kwaliteitsverbetering, adviseren we zowel gevraagd als ongevraagd het management, zitten we in het locatie-managementteam en hebben we een rol in het maken van beleid voor Pieter van Foreest.”

Alle ruimte

De vakgroep HBO-verpleegkundigen krijgt alle ruimte om samen de rol en positie de komende jaren verder in te vullen. Ze worden begeleid door een coach en krijgen een budget voor de ontwikkeling van de vakgroep. Uitgangspunt is dat HBO-verpleegkundigen uitgedaagd worden in alle rollen van hun beroepsprofiel. Ze zijn in verhouding dus veel minder bezig met directe uitvoering. Draaien niet mee in de 24-uurszorg en plannen hun werktijden naar eigen inzicht in. 

Van analyse naar actie

Manon is in locatie Weidevogelhof in Pijnacker gestart met een analyse. Duidelijk werd dat onder andere het methodisch werken aandacht vroeg. Daarin neemt Manon vooral een coachende rol aan. “Ik wil de verslaglegging in de dossiers verbeteren en zie erop toe dat de zorgplannen goed omschreven staan. We willen vooral een beweging maken naar kwaliteit van leven. Wat vindt iemand nog belangrijk? Alleen met een zorgdossier wat daar helder over is kun je excellente zorg bieden.”

Alle veranderingen in de zorg  brengen ook weerstand met zich mee, ondervindt Manon. “Ik begrijp die weerstand ook heel goed. Soms werken mensen al twintig jaar op eenzelfde manier en het voelt voor hen alsof ik me met hun werk bemoei. Dat vraagt tact en overtuigingskracht. We moeten het echt samen doen. Als aanjager van kwaliteitsverbetering durf ik de vinger op de zere plek te leggen en vooral over nieuwe oplossingen na te denken. Dat is mijn rol en die is anders dan die van een MBO-verpleegkundige, verzorgende, helpende of gastvrouw. Dat maakt mijn werk enorm uitdagend.”

Eenzame ouderen

Met haar ‘helicopterview’ op de verschillende zorgprocessen, zijn er nog veel meer terreinen die Manon wil oppakken. Zoals het geneesmiddelenprotocol, waarbij ze de kennis over medicatie wil vergroten binnen de zorgteams, maar ook sociale problemen als eenzaamheid. “Ouderen zijn kwetsbaar en vaak spelen er meerdere problemen bij één cliënt,” vertelt ze. “Naast geheugenproblematiek, ook fysieke problemen en daarbovenop gevoelens van eenzaamheid en depressies.” Daarnaast ziet Manon dat het paradigma in de verpleeghuissector verandert. “We gaan van een grote focus op kwaliteit van zorg, naar een focus op kwaliteit van leven. De praktijk loopt daarin achter. We moeten veel meer gericht raken op welbevinden. Daar ga ik praktijkgericht onderzoek naar doen en adviezen over geven.”  

Enorm onderschat

Bovenal zou Manon graag zien dat meer HBO-verpleegkundigen voor de ouderenzorg kiezen. “Het is een misvatting dat de ouderenzorg voor HBO-verpleegkundigen niet uitdagend is. Je kunt een veel bredere rol spelen en hebt veel meer autonomie dan bijvoorbeeld in een ziekenhuis. Daarnaast kun je jezelf blijven ontwikkelen door je te specialiseren als verpleegkundig specialist bijvoorbeeld, maar ook meer richting een leidinggevende functie. De vergrijzing neemt alleen maar toe en we moeten blijven innoveren als we excellente zorg willen blijven bieden. Daarvoor zijn onze competenties hard nodig. Samen met mijn nieuwe collega’s wil ik het verschil gaan maken. Ik daag mijn aanstaande collega’s dan ook uit om samen met mij de schouders eronder te zetten!”

Pas jij bij Pieter van Foreest?

Vind je vacature

Samen, jezelf zijn, boven verwachting

Wij vinden dat iedereen zichzelf moet kunnen zijn. Het leven leiden dat je zelf wilt. Gelukkig zijn zoals je daar zelf of samen naar streeft. Dat is de grootste rijkdom voor mensen. Oók als je hulp en ondersteuning nodig hebt.

Daarvoor werken we samen. Want alleen samen met de cliënt, familie, mantelzorgers, collega’s, vrijwilligers, buurtgenoten en samenwerkingspartners kunnen we hét verschil maken en de gewone dingen boven verwachting goed doen.