“Ze bedankte me dat ze haar verhaal kwijt kon”

Blog van Carola Claassens en Whitney Hoogenraad, specialistisch team

Carola en Whitney werken beiden als ambulant verpleegkundige bij het specialistisch team van Pieter van Foreest. Dag en nacht zijn ze oproepbaar en gaan zij op pad om bij cliënten thuis te ondersteunen op het gebied van complexe verpleegkundige behandelingen. In hun blog vertellen zij wat zij meemaken onderweg en bij cliënten thuis.

Het komt vaker voor dat ouderen dagenlang geen gesprek voeren over wat ze meemaken en wat hun bezighoudt. Hun wereld wordt steeds kleiner. Ze willen mensen niet tot last zijn of hebben het gevoel er niet toe te doen. Dat moet erg eenzaam zijn lijkt mij. De uitwerking hiervan verschilt per persoon, zo ook bij deze mevrouw.

Eerder vertelde ik dat wij ook gebeld kunnen worden door collega’s op locaties voor ruggespraak. Ik werd gebeld door een collega uit een van de verpleeghuizen. Een mevrouw aldaar gaf aan ontzettend veel pijn te hebben. De mevrouw had verschillende kwalen en klachten maar ondanks de pijnmedicatie was de pijn ondragelijk. Ik vertrouwde het niet helemaal en ging langs. 

Bij aankomst begon ik met controles en onderzoek. Het rare was dat de uitkomsten niet overeenkwamen met de klachten van mevrouw. Tijdens mijn bezoek raakte ik met mevrouw aan de praat, over haar verleden en vervelende recente gebeurtenissen. Door naar haar te luisteren kreeg mevrouw de aandacht die ze achteraf gezien nodig had. Toen ik weer vertrok was de pijn verdwenen. Ze bedankte me omdat ze even haar verhaal kwijt kon. Bang om gezien te worden als een zeurend oud vrouwtje, durfde ze haar verhaal niet aan de collega’s op locatie te vertellen. Dit maakte haar eenzaam en onbewust was ze hierdoor op een andere manier aandacht gaan vragen. Bij deze vrouw zag ik de positieve invloed van oprechte aandacht. Echt luisteren en oprecht aandacht geven. Dat is toch de moeite waard?! 

Pas jij bij Pieter van Foreest?

Vind je vacature

Samen, jezelf zijn, boven verwachting

Wij vinden dat iedereen zichzelf moet kunnen zijn. Het leven leiden dat je zelf wilt. Gelukkig zijn zoals je daar zelf of samen naar streeft. Dat is de grootste rijkdom voor mensen. Oók als je hulp en ondersteuning nodig hebt.

Daarvoor werken we samen. Want alleen samen met de cliënt, familie, mantelzorgers, collega’s, vrijwilligers, buurtgenoten en samenwerkingspartners kunnen we hét verschil maken en de gewone dingen boven verwachting goed doen.