“Blog Samen staan we sterk, de naasten op afstand, wij als collega's binnen de muren”

Mirjam Smet, leerling Verpleegkundige De Bieslandhof


De ontwikkelingen rondom het coronavirus raken ons allemaal, zowel fysiek, mentaal als emotioneel. Samen met onze collega's doen we er alles aan om uw naaste(n) de gewenste zorg te kunnen blijven verlenen. Mirjam Smet, leerling Verpleegkunde niveau 4, werkzaam in De Bieslandhof op de afdeling Delftswit vertelt hoe zij en haar collega’s het nieuws van de sluiting van de locaties verwerken.

‘Het is donderdagochtend 19 maart 2020 en we zijn volop bezig met de ochtendzorg. Mijn collega krijgt een melding op haar mobiel dat in de Telegraaf het bericht is gekomen dat de verpleeghuizen in “lockdown” gaan. Vlak daarna gaat de telefoon, een bezorgd familielid wil weten wat dit betekent. Wij en ook onze managers zijn hier niet van op de hoogte. Gedurende de dag krijgen we meer van dit soort bezorgde telefoontjes. Elke keer geven we hetzelfde antwoord. We volgen de richtlijnen van het RIVM en de aanvullende richtlijnen van Pieter van Foreest. Totdat zij dit adviseren zijn we open en blijven de bezoekregelingen van één persoon per cliënt van kracht. De sfeer is onrustig en gespannen. Wat als we echt dichtgaan, hoe moet dat dan? Wat betekent dit voor de cliënten op de palliatieve unit? Ook de cliënten zijn onrustig en verdrietig. De toch al aangescherpte regels zorgen al voor gemis, en dit bericht zorgt daarbij ook voor angst.

Donderdagavond wordt het realiteit. De media pikt het bericht snel op, en ook op de website komt het bericht te staan. We zijn dicht. Geen bezoek meer. Mantelzorgers die niet meer mogen komen, kinderen, partners. Afgesneden van je geliefden. Met collega’s verzinnen we oplossingen, maar de realiteit blijft hartverscheurend.

Op vrijdag 20 maart krijgen we diverse telefoontjes met vragen waar we nog geen antwoord op hebben. Het wasgoed, boodschappen, mogen cliënten wel naar buiten? Ook familieleden van de cliënten op de palliatieve unit willen duidelijkheid. Geldt het ook voor hen? ’s Middags komt het antwoord, ook voor de cliënten op die afdeling geldt de regel, geen bezoek meer. Tenzij iemand de laatste fase is ingegaan. Het zorgt voor veel emoties bij zowel de cliënten als ons als verplegend personeel. Verdriet, frustratie en ook, hoe dubbel, begrip. We moeten nu alles op alles zetten om het virus buiten de deur te houden. Ik ga familieleden bellen met het nieuws. Zij reageren hetzelfde, gelaten, verdrietig en ook met begrip.

Als we met collega’s even bij elkaar zitten, hebben we de ruimte om onze eigen emoties te uiten. Het maakt ons verdrietig, maar ook strijdbaar. Dit is niet hoe wij ons werk willen doen, maar we zullen alles op alles zetten om de klap zo klein mogelijk te maken. Om iets van het gemis op te vangen.

Samen staan we sterk, de naasten op afstand, wij als collega’s binnen de muren van de locaties!’

Pas jij bij Pieter van Foreest?

Vind je vacature

Samen, jezelf zijn, boven verwachting

Wij vinden dat iedereen zichzelf moet kunnen zijn. Het leven leiden dat je zelf wilt. Gelukkig zijn zoals je daar zelf of samen naar streeft. Dat is de grootste rijkdom voor mensen. Oók als je hulp en ondersteuning nodig hebt.

Daarvoor werken we samen. Want alleen samen met de cliënt, familie, mantelzorgers, collega’s, vrijwilligers, buurtgenoten en samenwerkingspartners kunnen we hét verschil maken en de gewone dingen boven verwachting goed doen.