“De koning te rijk met de geliefden om zich heen”

Mirjam Smet, Verpleegkunde niveau 4, De Bieslandhof

Bij Pieter van Foreest willen we dat kwetsbare ouderen, of ze nu thuis wonen, tijdelijk bij ons verblijven of bij ons wonen, het leven leiden zoals zij dat wensen. Dat iedereen kan blijven genieten van de kleine dingen van het leven. Wij ondersteunen graag.

Wanneer iemand ernstig ziek is of de laatste fase van het leven nabij is, betreft het een intensieve periode. Dan is het fijn als je zoveel mogelijk met je dierbare bij elkaar bent. Om hen tijdens deze periode de juiste zorg te kunnen leveren wordt er vaak gebruik gemaakt van een hoog/laag zorgbed. Echter hoe fijn kan het zijn om juist in deze periode bij elkaar te kunnen liggen. Een koppelbed biedt de oplossing. Door middel van het bijrijden en op de juiste hoogte stellen van het koppelbed, wordt een eenpersoons hoog/laag zorgbed in een handomdraai een volwaardig tweepersoonsbed. Hoe waardevol de inzet van het koppelbed kan zijn, blijkt uit het verhaal van Mirjam Smet, leerling Verpleegkunde niveau 4, werkzaam in De Bieslandhof op de afdeling Delftswit.

‘Een bewoner is kort geleden opgenomen op de palliatieve afdeling. Zijn vrouw komt iedere dag trouw op bezoek. Al snel blijkt dat zijn conditie erg slecht is. Eten gaat mondjesmaat, de smaak is er niet. Deze dag wil hij niets, hooguit een hapje vla. Zijn ogen staan helder, soms fel. Het koppelbed staat op de kamer. In een opwelling vraag ik of mevrouw bij haar man wil liggen. Even samen zijn. Ze kijkt me aan, “kan dat?” “Tuurlijk”, zeg ik. “Ik ga gewoon verbouwen.”’

‘Terwijl ik mijn collega om hulp vraag en alvast begin om ruimte te maken, vraag ik hoelang ze al samen zijn. “56 jaar”, zegt ze. Ik word er stil van. Dit echtpaar is al langer samen dan ze ooit alleen zijn geweest. Zij zijn een eenheid. Met mijn collega schuiven we samen de bedden tegen elkaar aan. Een beetje passen, meten en zorgen dat ze op gelijke hoogte staan. Als de bedden op hun plek staan, maken mijn collega en ik plaats. We dimmen de lichten, schuiven de tv recht voor de bedden en controleren een laatste keer of alles goed staat. Als ik zeg dat ik de deur dicht doe en het aanwezigheidslampje aan zet zodat niemand hen zal storen, klautert mevrouw al in bed. De liefde en emoties staan op haar gezicht te lezen. Meneer zijn gezicht heeft een kleine glimlach, maar zijn ogen stralen. We doen zachtjes de deur dicht. Ik kijk naar mijn collega, dit raakt ons allebei. Hoe mooi is het om nog een keer naast je geliefde te liggen en dat wij dit mogelijk kunnen maken. We geven elkaar een knuffel, proberen de brok in onze keel weg te slikken en gaan weer verder met de avondzorg.’

Later op de avond komt de dochter van het echtpaar. Zij zal ook vannacht hier slapen. Vlak voor ze de kamer in wil gaan, zeg ik zachtjes dat ze even moet kloppen. Ze kijkt me een beetje verward aan. “Je ziet het zo wel”, zeg ik, “niet schrikken, niets ernstigs”. Ze gaat naar binnen en sluit de deur weer. Even later komen een schoonzoon en kleindochter. Ik ben net bezig met het delen van de laatste medicatie. Ik hoor de schoonzoon zeggen dat hij wijn en bier heeft meegenomen. Ik loop mee terug naar de kamer om te kijken wat er is. Meneer heeft namelijk op het alarm gedrukt. Er is niets, hij vindt het leuk om de verpleegkundige te zien. Zijn dochter en kleindochter liggen op het koppelbed, zijn vrouw zit weer op haar vaste plekje naast hem en hun schoonzoon zit er ook bij. Meneer krijgt een biertje en de anderen drinken een glas wijn. De tv staat aan, het is een mooi tafereel. Meneer, fragiel als hij is, de koning te rijk met zijn geliefden om hem heen. Er wordt gelachen, grapjes gemaakt, muziek geluisterd. Drie generaties bij elkaar. Ik loop terug naar de post, maar hoor nog net schoonzoon zeggen “Happy hour op de palliatieve afdeling”.

We zeggen wel eens dat we het leven vieren, maar zo tastbaar als vanavond heb ik het niet vaak meegemaakt. Die avond proosten wij collega’s ook op het leven.’

Pas jij bij Pieter van Foreest?

Vind je vacature

Samen, jezelf zijn, boven verwachting

Wij vinden dat iedereen zichzelf moet kunnen zijn. Het leven leiden dat je zelf wilt. Gelukkig zijn zoals je daar zelf of samen naar streeft. Dat is de grootste rijkdom voor mensen. Oók als je hulp en ondersteuning nodig hebt.

Daarvoor werken we samen. Want alleen samen met de cliënt, familie, mantelzorgers, collega’s, vrijwilligers, buurtgenoten en samenwerkingspartners kunnen we hét verschil maken en de gewone dingen boven verwachting goed doen.