De toekomst van de zorg maken we samen

De zorg verandert. Mensen wonen langer thuis, houden zoveel mogelijk zelf de regie en krijgen ondersteuning wanneer dat nodig is. Dat vraagt om een andere manier van kijken én samenwerken. Niet alleen met zorgprofessionals, maar juist ook met naasten, vrijwilligers en de samenleving om ons heen.

Bij Pieter van Foreest zien we die ontwikkeling iedere dag. Thuis, in de wijk en in onze woonzorglocaties. Daarom kijken we niet alleen naar de zorg die iemand nodig heeft. We kijken vooral naar de mens, naar wat iemand belangrijk vindt en naar wat iemand zelf wil en kan blijven doen. Samen zoeken we naar ondersteuning die daarbij past.

Eigen regie als uitgangspunt

Ook als iemand ouder wordt of zorg nodig heeft, blijft het eigen leven het uitgangspunt. Eigen regie staat daarom centraal. Wat vindt iemand belangrijk? Welke gewoontes horen bij het dagelijks leven? Wat kan iemand zelf blijven doen? En wie zijn de mensen om iemand heen?

De antwoorden verschillen per persoon. De één wil graag zelf blijven koken, de ander maakt iedere ochtend een wandeling of hecht veel waarde aan een vast dagritme. Soms lukt iets zelfstandig, soms met hulp van een naaste of een hulpmiddel en soms is professionele ondersteuning nodig.

Dat vraagt soms om anders kijken. Niet direct iets overnemen, maar eerst kijken wat iemand zelf nog kan of graag wil blijven doen. Ondersteunen waar dat helpt en deskundige zorg bieden waar dat nodig is.

Zo kan een klein verschil veel betekenen. Zelf koffie blijven zetten. Samen boodschappen doen. Met ondersteuning weer zelfstandig douchen. Of met een hulpmiddel veilig naar buiten kunnen. Niet omdat alles zelf moet, maar omdat zelf kunnen doen wat belangrijk voor je is bijdraagt aan zelfstandigheid, vertrouwen en kwaliteit van leven.

Samen met de mensen om je heen

Goede ouderenzorg ontstaat niet alleen tussen een cliënt en een zorgprofessional. De mensen om iemand heen spelen een belangrijke rol.

Een dochter die samen met haar moeder een wandeling maakt of even de kledingkast opruimt. Een familielid dat aansluit bij een maaltijd of meehelpt met koken. Bezoek dat samen foto’s bekijkt en na afloop de gebruikte kopjes afwast. Een buur die af en toe langskomt. Een vrijwilliger die tijd maakt voor een activiteit of een goed gesprek.

Het zijn gewone voorbeelden van hoe mensen iets voor elkaar kunnen betekenen. Niet omdat professionele zorg minder belangrijk wordt. Integendeel. Zorgprofessionals brengen hun kennis en deskundigheid mee en bieden zorg en ondersteuning waar dat nodig is. Juist door kennis, aandacht en betrokkenheid met elkaar te verbinden, kunnen we samen bijdragen aan een leven dat zoveel mogelijk past bij de cliënt.

Naasten zijn daarin onmisbaar. Zij kennen iemand vaak al een leven lang. Ze weten waar iemand van geniet, wat iemand prettig vindt en welke gewoontes belangrijk zijn. Daarom trekken we graag samen op en zorgen we samen voor ruimte voor die zaken die gewoon waren ook voordat zorg nodig werd.

Thuis, in de wijk en in onze woonzorglocaties

Deze manier van kijken stopt niet bij de voordeur van een woonzorglocatie, want ook thuis kijken we samen met cliënten en hun netwerk naar wat nodig is om zo zelfstandig mogelijk te leven. Dat verandert niet na een verhuizing naar een woonzorglocatie. 

Soms helpt een praktische aanpassing. Soms biedt technologie nieuwe mogelijkheden. Soms kan iemand uit het eigen netwerk iets betekenen. En soms is professionele zorg of behandeling nodig. Iedere situatie is anders. Daarom zoeken we steeds naar wat past bij de persoon en het leven dat iemand wil leiden.

Ook onze woonzorglocaties bewegen mee. Ze zijn niet alleen een plek om te wonen en zorg te ontvangen, maar steeds meer ook een plek voor ontmoeting en verbinding met de omgeving. Familie die binnenloopt voor een kop koffie. Vrijwilligers die iets ondernemen met bewoners. Mensen uit de buurt die aansluiten bij een activiteit of maaltijd.

Zo blijven wonen, leven en zorg verbonden met de samenleving om ons heen.

Iedereen draagt op een eigen manier bij

De toekomst van de ouderenzorg maken we niet alleen binnen Pieter van Foreest. Daar hebben we elkaar voor nodig. Cliënten en naasten, vrijwilligers en professionals, buurtbewoners, gemeenten, welzijnsorganisaties en andere partners in de regio.

Dat betekent niet dat iedereen ineens zorgverlener wordt. Wel kan iedereen op zijn eigen manier iets bijdragen. Door betrokken te blijven. Door regelmatig langs te komen. Door samen iets te ondernemen. Door praktische zaken te regelen. Door vrijwilligerswerk te doen. Of soms simpelweg door naar een ander om te kijken.

Tegelijkertijd blijft deskundige professionele zorg onmisbaar. Onze medewerkers ondersteunen en behandelen waar dat nodig is, delen hun kennis en werken samen met cliënten en de mensen om hen heen.

Juist die combinatie is belangrijk voor de toekomst. Niet alles overnemen, maar ook niemand, maar samen kijken wat iemand nodig heeft en wie daarin wat kan betekenen.

Een zorgzame samenleving maken we samen

De komende jaren blijven we leren, vernieuwen en samenwerken. Met cliënten en naasten, met vrijwilligers en collega’s en met organisaties in onze regio. We zoeken naar nieuwe manieren om mensen zo zelfstandig mogelijk te laten leven en passende ondersteuning dichtbij te organiseren.

Dat doen we thuis, in de wijk en in onze woonzorglocaties. Soms met technologie. Soms door processen anders te organiseren. Soms door letterlijk nieuwe ruimte te creëren voor wonen, zorg en ontmoeting.

Maar uiteindelijk begint het niet bij een gebouw, een hulpmiddel of een organisatie. Het begint bij mensen. Bij wat iemand belangrijk vindt en zelf kan. Bij de mensen die om iemand heen staan. En bij de deskundige ondersteuning die nodig is wanneer het zelf of samen niet lukt.

Zo bouwen we samen aan de toekomst van de zorg. Een toekomst met ruimte voor eigen regie, aandacht voor wat wél kan en mensen die naar elkaar omkijken.