Zorghelden laten zich niet uit het veld slaan: 'Sint en kerst worden gewoon gezellig bij Pieter van Foreest'

Geplaatst op: 18 November 2020

Covid-19 heeft niet alleen in de ziekenhuizen een enorme impact. Ook in de ouderen- en verpleegzorg maakt het virus, letterlijk en figuurlijk, veel slachtoffers. De angst voor besmetting maakt het toch al beperkte cirkeltje van veel mensen nog kleiner. Bij zorginstelling Pieter van Foreest proberen ze met man, macht en liefde de schade te beperken.

Toen Petra de Jongh in januari toetrad tot de Raad van Bestuur van Pieter van Foreest, had ze niet kunnen voorzien hoe de zorgwereld twee maanden later totaal op zijn kop zou staan. De toch al extra kwetsbare bewoners van de 17 woonzorglocaties, en bezoekers van de tien locaties voor dagbesteding, werden er vanaf de eerste dag keihard door geraakt, zegt ze. ,,De reactie op de eerste golf was 'beschermen'. Dus gingen de deuren landelijk dicht om de mensen in veiligheid te brengen." Dat werkte, maar het leverde wel een duivels dilemma op: hoe houden we het virus buiten de deur en en zorgen we er tegelijk voor dat de mensen nog kwaliteit van leven behouden? Petra de Jongh: ,,Als ik er nu op terugkijk, zeg ik: 'we slagen daar steeds beter in'. We zijn een hands-on organisatie, waarin de medewerkers er samen voor gaan. Ook in deze extreme tijd, die niemand heeft zien aankomen, blijft de zorg voor de bewoners de drijfveer. Dat is zwoegen, een marathon die het uiterste vraagt van iedereen.Tijdens de eerste golf hebben we speciale bezoekregelingen getroffen voor mensen die stervende waren. Dat is moeilijk. Dan zie je van dichtbij de enorme impact die zo'n virus op het leven van alle betrokkenen heeft. Op die momenten voel je de zorg voor de mensen nog dieper dan anders. Dat geldt voor alle collega's. Daarom raakte het mij dat premier Rutte na maanden ook de inspanningen in de ouderen- en verpleegzorg expliciet noemde in zijn persconferentie. Eindelijk, dacht ik, we worden gezien. En terecht. Want de weerbaarheid in de zorg is enorm. Mensen sterven en collega's worden ziek. En toch gaat iedereen door en pakken we het samen op. Daar ben ik trots op."

De wereld redden
Hoe lang houden we dit nog vol? Hoe lang houden de bewoners en hun naasten dit nog vol? Maar ook: hoe blijven we onder deze omstandigheden zelf gezond, zodat het ziekteverzuim geen vlucht neemt en de druk nóg groter wordt? Binnen Pieter van Foreest zijn het vragen van alledag, weten locatiemanager Lydi Brouwer en kwaliteitsverpleegkundige Marie-Claire van der Horst van De Bieslandhof in Delft. ,,Niemand was op deze crisis voorbereid", zegt Lydi Brouwer. ,,Na de eerste berichten denk je 'gaat het hier ook komen?' en de volgende dag zit je er middenin. Wat mij vanaf de eerste dag opvalt is de enorme solidariteit onder de collega's. Toen we een speciale covid-afdeling gingen inrichten, stonden de mensen bijna te trappelen om daar te kunnen werken. Iedereen wilde de wereld redden, zo kwam het op mij over."

Ingewikkeld
,,In het begin kun je wel aan de bewoners en hun familie uitleggen waar al die beperkingen voor zijn", gaat Brouwer verder. ,,Maar dan komt het moment dat het aantal besmettingen daalt en komen de vragen. Mogen we nou nog steeds niet op bezoek komen? Waarom kan er niet méér, het virus is toch minder? Dat zijn begrijpelijke emoties, maar wij hadden en hebben te maken met landelijke richtlijnen. Het is erg ingewikkeld om uit te leggen dat iemand geen of maar heel beperkt bezoek mag hebben. Zelfs bij het afscheid nemen, waren er beperkingen. Gelukkig is inmiddels landelijk het besef gegroeid dat we dat zo niet meer moeten doen. We hanteren nu veel meer maatwerk. In principe zijn we open, tenzij er een mogelijke besmetting is, dan moeten we weer (preventieve) maatregelen nemen. Het is een voortdurend laveren tussen het welbevinden van onze bewoners en de veiligheid van iedereen in onze locaties. Maar we zijn niet in paniek en we weten wat er moet gebeuren om zo veilig mogelijk te werken. Sommige mensen vinden alles wat je op dat vlak doet te weinig en andere mensen vinden alles te veel en onzinnig, maar gelukkig snapt de overgrote meerderheid dat we elke minuut van de dag voorzichtig moeten zijn."

Top-concentratie
,,Het is in ons vak", zegt Marie-Claire van der Horst, ,,voortdurend een kwestie van top-concentratie. Als verpleegkundige ben je continu in de buurt van de bewoners. Dat doe je met je hart, want je hebt ervoor gekozen om in de zorg te werken. Maar door covid-19 moet je veel alerter zijn dan normaal. Er zijn extra hygiëne maatregelen. Er zijn protocollen voor het binnengaan en weer verlaten van de kamers. Maar ook voor hoe dicht je bij bewoners mag komen. Daardoor werk je toch anders en de bewoners ervaren dat, al kunnen de meesten het niet beredeneren. Er is net als in de rest van Nederland meer afstand, minder bezoek, minder activiteiten. Toch doen we er alles aan om het leven zo normaal mogelijk te laten verlopen. Activiteiten zoals bloemschikken en muziek maken, gebeuren nu veel meer individueel of in kleine groepjes op de afdeling. En nu de feestdagen er aankomen, zijn we al druk met het bedenken van alternatieven voor de normale Sinterklaas- en kerstfeesten. Die gaan we, net als oud en nieuw, op kleinere schaal vieren. Maar het blijft leuk, het wordt gezellig, daar hoeft niemand zich zorgen om te maken."

Janny Salomé verpleegkundig specialist (niet praktiserend) is lid van de Centrale Cliëntenraad van Pieter van Foreest. Haar moeder verblijft in De Triangel in De Lier en maakt daar de coronacrisis bewust mee. ,,Het was niet leuk om door het raam tegen je moeder te moeten roepen dat je de boodschappen hebt gebracht. Veel ouderen snappen niet goed waar al die beperkingen voor nodig zijn. Je hart breekt als het toegestane uurtje bezoek voorbij is. Maar die maatregelen zijn nu eenmaal noodzakelijk om het virus buiten te houden. Inmiddels is er veel meer maatwerk. De bezoekregeling wordt aangepast aan de situatie. Zo zitten er bij de Triangel, namens onder andere de Cliëntenraad, verschillende mensen ‘s avonds bij de deur, om als portier toe te zien op de naleving van hygiëne- en andere regels door bezoekers.”

Drukke plaatsen
Zo wordt de zorg ontzien en is bezoek in de avonden ook mogelijk. Salomé: ,,We vinden dat heel belangrijk voor de bewoners. Zij ervaren dat ze bij isolatie hun kamer niet uit kunnen, dat er mensen in vreemde pakken binnenkomen en dat ze van alles opeens niet meer mogen. Wel een rondje buiten lopen, maar niet naar drukke plaatsen, zoals de winkels. Dat is moeilijk uit te leggen, zeker bij mensen die kwetsbaar zijn en dementie hebben. Aan de andere kant begrijpen mensen wel dat er ‘iets’ aan de hand is.”Janny Salomé sprak laatst een mevrouw die zei dat ze niet meer naar ‘die meneer’ wil kijken. ,,Hij vertelt alleen maar slecht nieuws, zei ze. Toen ik een beetje doorvroeg, snapte ik het. Ze bedoelde premier Rutte met zijn persconferenties. Ze is er dus wel degelijk mee bezig.”

 

Begrip
De reacties van familieleden op de noodzakelijke beperkingen lopen uiteen, zegt Salomé. ,,De een is blij dat hij nog op bezoek mag komen, de ander vindt het maar gek dat hij een mondkapje moet dragen. ‘Ik zie mijn vader liever doodgaan aan corona dan aan eenzaamheid’, vertelde iemand mij laatst. En dat begrijp ik, maar je hebt niet alleen met je eigen vader te maken, je moet met alle bewoners zoveel als mogelijk is rekening houden. Dat is ook wat door Pieter van Foreest goed wordt gecommuniceerd. Als we het virus buiten houden, hoeven we geen extra veiligheidsmaatregelen te nemen. En die maatregelen kunnen ook nog per locatie of zelfs afdeling verschillen, afhankelijk van de situatie op dat moment. Het is schipperen, maar het is helaas noodzakelijk.”

Bron: AD.nl - Karl Flieger - 16-11-20