Eerstelijnsverblijf

Eerstelijns Verblijf (ELV) is bedoeld voor kwetsbare ouderen die tijdelijk niet meer of nog niet verantwoord in hun eigen woonomgeving kunnen verblijven, maar waarvoor geen opname in het ziekenhuis (meer) nodig is. Belangrijke voorwaarde bij eerstelijnsverblijf is dat het verblijf medisch noodzakelijk is en dat er gedurende 24 uur per dag verpleegkundig toezicht in de directe nabijheid nodig is. De huisarts of medisch specialist schat in dat u op korte termijn zult herstellen en terug naar uw eigen woonomgeving kunt gaan.

Verschillende vormen eerstelijnsverblijf

De ELV kan worden opgesplitst in drie vormen: laagcomplex en hoogcomplex en palliatieve zorg (zorg in de laatste levensfase).  Het verschil tussen ELV laagcomplex of hoogcomplex is de complexiteit van de zorgvraag. De duur van een ELV laag- en hoogcomplex duurt zolang dit medisch noodzakelijk is. De verwachtte verblijfsduur wordt bij opname en tussentijds met u besproken, dit kan variëren van enkele nachten tot maximaal drie maanden. Eerstelijnsverblijf wordt bekostigd vanuit de Zorgverzekeringswet (ZvW).

Screening

Een bijzondere vorm van eerstelijnsverblijf is wanneer de diagnose niet duidelijk is. Het kan gebeuren dat u in het ziekenhuis opgenomen bent voor een behandeling of operatie en dat uw medisch specialist niet duidelijk heeft hoe u herstelt. Maar ook vanuit de thuissituatie of vanuit een woonzorglocatie kunt u door een huisarts doorverwezen worden voor een tijdelijk verblijf om te onderzoeken wat er precies aan de hand is. Het kan hierbij bijvoorbeeld gaan om een vermoeden van dementie. Na een onderzoeksperiode wordt er een advies gegeven over het vervolgtraject van zorg en de meest geschikte woonsituatie.